Brancaleone alle crociate
Opis filmu
Tłumaczenie automatyczne
Film zaczyna się tam, gdzie kończy się „L'armata Brancaleone”. Brancaleone da Norcia to biedny, lecz dumny rycerz średniowiecza prowadzący dziwaczną, obdartą „armię” outsiderów. Traci jednak wszystkich wojowników w bitwie i spotyka personifikację Śmierci (parodię „Siódmej pieśni” Bergmana). Otrzymując więcej czasu na życie, tworzy nowy, podarty oddział. Gdy Brancaleone ratuje niemowlę królewskiej krwi, wyruszają do Grobu Świętego, by oddać je ojcu, Boemondowi z Tarentu walczącemu na krucjatach. Jak w pierwszym filmie, w drodze przeżywa groteskowe epizody parodiujące średniowieczne stereotypy: ratowanie młodej wiedźmy od stosu, przyjęcie trędowatego do oddziału, spotkanie z papieżem Grzegorzem VII, w którym Brancaleone rozstrzyga spór między papieżem a antypapieżem Klemensem III. Po dotarciu do Palestyny Brancaleone otrzymuje tytuł barona od ojca dziecka i zostaje wybranym mistrzem w turnieju rozstrzygającym spór między chrześcijanami i Saracenami podczas oblężenia Jerozolimy w 1099 roku. Nagrodą dla zwycięzcy jest dawna trędowata, która okazuje się piękną księżniczką Bertą przebraną dla bezpiecznej podróży. Gdy Brancaleone niemal pokonuje wszystkich wojowników Maurów, zostaje pokonany przez zaklęcie rzucane przez wiedźmę, która, zakochana w nim, nie mogła znieść widoku jego ślubu z księżniczką. Zaczyna błąkać się rozpaczliwie po pustyni, a Śmierć ponownie przychodzi odebrać dług: Brancaleone, znużony światem, nie boi się śmierci, lecz prosi o rycerską śmierć — pojedynek z Samą Śmiercią. Śmierć zgadza się i rozpoczyna się konfrontacja... po zaciekłej wymianie ciosów Brancaleone ma zaraz
Reżyseria i główne role
Pełna obsada
- Adolfo Celi jako Re Boemondo
- Paolo Villaggio jako Thorz